Słownik etymologiczny języka polskiego/gomon

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

gomon, ‘hałas’, gomonić, ‘hałasować’, przestarzałe; słowo głównie ruskie, i twierdzą, jakoby tam z nordyjskiego gaman (‘wesołość przy uczcie’) pożyczone, do nas przeszło; sprzeciwia się temu poniekąd g- i dawnosć wyrazu: »żona rzadko bez gomona«, przysłowie w Ezopie, tamże gomonić, ‘hałasować’; przyrostek -on w podobnych słowach nierzadki: blazgonić i inne na -onić. Inni Słowianie nie znają tego.