Słownik etymologiczny języka polskiego/gapa

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

gapa, ‘wrona’, gapić się (jak wrona czy gawron), obelżywe, stąd gap (gapia), gapiątko, gapiowaty; gapa o ‘przypatrywaniu się bezpłatnem, bez biletu’; z wsuniętem l: glapa, glapić się, po narzeczach. Pień ten sam co w Gople (p.); tu o szeroko rozwartym dzióbie u ptaka, gębie u ludzi; glapa już w 17. w.