Słownik etymologiczny języka polskiego/forta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

forta, fórtka, pisane mylnie przez u, furta, z niem. Pforte, a to z łac. porta. Podobnie piszemy furt w innej pożyczce: »on furt swoje«, z niem. fort(während), ‘ciągle, zawsze’. Od forty i furtjan, furtjanka, wedle zakrystjana; słowo łac. tetoż pnia co i portus, ‘port’, i niem. Fuhrt, ‘bród’ (do fahren, nasze per-, p. przeć).