Słownik etymologiczny języka polskiego/ciernie

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

ciernie, ciernisty, ciernisko; do ciernie (zbiorowe) urobiliśmy nowe cierń (jak liść do liście), zamiast dawnego tarnu. Oboczność pierwotna: tarn — zbiorowe cirznie, cirnie, ciernie, cierń (w ciągu 15. i 16. w.); do cierń: cierniowy. Prasłowo; p. tarnki, Tarnów, cerk., serb. czesk. trn, rus. tiorn; brak w lit.; jest niem. Dorn (goc. thaurnus), ind. trna-, o ‘trawie’, ‘ziołach’. Dawniej: cierznie albo tarnie, mechanicznie do tarn- dorobione, gdy tylko cier(z)nie poprawne.