Słownik etymologiczny języka polskiego/chlew

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

chlew, ‘stajnia’, więc w 15. wieku stale wołowy, gęsi, kaczy chlew obok świniego, aż zupełnie na ‘karmnik świni’ zeszedł; w cerkiewnem chlewina jeszcze i ‘przybytek, mieszkanie, gospoda', u innych Słowian ‘stajnia’ i ‘chlew’. Prasłowo; od tegoż pnia co i kleć, klatka (p.); pień sklei- służy wszystkim Arjom do oznaczania ‘płotu, ogrodzenia’, ‘drabiny’, ‘spadku (góry)’, ze wszelakiemi przyrostkami: -n (łac. clino), -t (grec. klitys), -s (grec. -klisiā, ‘namiot’) i t. d.