Słownik etymologiczny języka polskiego/brona

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

brona, bronować, broniaki, ‘konie do brony’, bronowłok; prasłowo; z *borna, załab. barna, rusk. borona, boronit’, południowe i czesk. brana, od pnia bher-, o ‘ostrości’, greck. faros, ‘brózda’, faraō i faroō, ‘orzę’, łac. forare, niem. bohren (nasze przeborować, przeberować, ‘przewiercać’, w 16. wieku).