Słownik etymologiczny języka polskiego/brokat

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

brokat, brokatela, burkatela, ‘rodzaj materji’, z łac. brocatum od brocare, franc. brocher, ‘wyszywać’, ‘haftować’; »sługi odziać koralem, burkatelą stropy«, Potocki; brokatela właściwie ‘podrobiony brokat’, franc. brocart.