Słownik etymologiczny języka polskiego/broda

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

broda, brodawka, brodawica; brodafiasz i brodofiasz, ‘brodacz’ w 17. i 18. w. z węgierska (przymiotniki na -asz); podbródek. Prasłowo; z pierwotnego *borda, cerk. brada, rusk. boroda; brodawka i podbródek są już prasłowiańskie. Prus. bordus, ‘broda’, lit. barzda, barzdotas, ‘brodaty’, łac. barba, niem. Bart (jest i w nazwach berdysza). Liczne nazwy roślinne: czartowa broda, kozia broda (bródka), już z 15. w.; u Załuskiego jest i siwobrodafiasz.