Słownik etymologiczny języka polskiego/blak

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

blak, blakować, wyblakły; blech, ‘bielnik’, blecharka, ‘bielniczka’, o ‘bieleniu (bleichen) płótna’; postaci z a jakby z dolnej niemiecczyzny; k i ch mieniają się; »żyły blakiem zachodzą«, ‘blednieją’; blechować, blechownik; pień niem. ten sam co w blacha.