Słownik etymologiczny języka polskiego/bizun

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bizun, bizon, ‘baty’, od węg. bizonyi, ‘naprawdę, zaiste’, co przy biciu bity lub bijący wołał (por. harap); »Oda do bizuna« Bohomolca nie o wiele młodsza od wyrazu, co wyszedł od Słowaków (węgierskich), służących za hajduków, od Matjasów owych, co raz bitych.