Słownik etymologiczny języka polskiego/bardo

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

bardo u tkaczy, ‘przybijaczka’; prasłowo; takież u wszystkich Słowian: rusk. biordo, bułg., serb., słowień., czes. brdo, łużyc. bardo, załab. biordo, ‘opałka’, pobiordie, ‘przybijaczka’. Może do barć; — różnica (tu miękka, tam twarda półgłoska) nie wadzi, bo się powtarza często; znaczenie ‘ostrza, końca’; niem. bort, ‘krawędź (borta u sukni)’, Bord okrętowy, ‘burta’, może i Barte, ‘siekiera’ (p. barta), albo i dawne ang. bord, ‘szczyt, deska, stół’. U innych Słowian znaczy brdo i ‘pagórek’; u nas to już nieznane, chyba w nazwach miejscowych, Barda(?).