Słownik etymologiczny języka polskiego/berdysz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

berdysz, bardysz, ‘halabarda’; od nas na Ruś; z łac. barducium; stąd i bardyzan(a), przez dolnoniem. bardezaan, górno-niem. Partisane, co z rom. przejęte; barducium samo od barda, barta, z niem. (a z tego i nasza barta, ‘siekiera’; niem. zaś, od brody przezwane, do pierwotnej Słowiańszczyzny dotarło, cerk. brady, bałkańskie i słowień. bradwa; to prapożyczka z niem. barda, ‘siekiera’, wobec której nasza barta najmniej o tysiąc lat młodsza, bo nasze »broda u siekiery« rodzime). Odpowiednika do cerk. brady nie mamy.