Słownik etymologiczny języka polskiego/awantura

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

awantura, awanturniczy, z franc. aventure, p. wyżej abentajer; zupełnie innego początku są również franc. awanse (awansować) i awantaże, od franc. avant, a to z łac. ab ante, ‘naprzód’; »bez wszelkiego jako dziś mówią awantaże«, Potocki.