Słownik etymologiczny języka polskiego/ataman

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ataman, ‘starszy w kureniu kozackim’ (»terpy kozacze, atamanom budesz«, przysłowie); z niem. hetmanem (p.) nic nie ma wspólnego; pojawia się na Rusi jako wataman i wotaman już w 13. w. dla ‘starszego (nad majtkami i i.)’, z tatars. odaman, ‘starszy nad pasterzami i »koszem« 10000 owiec’; na Rusi zeszło w 16. w. na ‘wójta, ciwuna, dziesiętnika’.