Słownik etymologiczny języka polskiego/astrych

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

astrych, jastrych, z niem. Estrich, ‘podłoga twarda z cegieł’; u Miaskowskiego r. 1612 jeszcze bez j: »(przy tańcach) po długiej kurzawie astrychy skropiwszy«, ale przy końcu wieku ziomek jego ks. Auszpurger już ma jastrych. Niem. poszło z łac. astracum, greck. ostrakon, ‘klepisko’. P. strych.