Słownik etymologiczny języka polskiego/androny
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
androny, p. ambaje; tu należy może, dla ich wąskiego kształtu, nazwa androty z 17. w., andruty, dla ciastka laskowego; andrykuły urobiono z andronów, wedle artykułów, jeśli to nie wprost artykuły same.
