Słownik etymologiczny języka polskiego/ambaje

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

ambaje, przestarzałe, jeszcze bardziej niż androny, używane dla rymu i w 19. w. (Fredro, z nowych Bunikiewicz i i.), ‘bajki, plotki, niedorzeczności’; przeszły od nas i na Ruś (»androny jadą« u Gogola): obie nazwy od kołowania drogą, zaułkami, łac. ambages ‘zakręty’, włosk. androne, ‘długie korytarze czy uliczki’; androny prawią lub stroją r. 1698 i 1703 (dawniejszych cytat nie znam).