Słownik etymologiczny języka polskiego/ług
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
ług, p. łęg; ‘bagno, mokradl’; »siana ługowe«, ługowisko; »posiekli ługi«, ‘gaje’, w biblji; u Twardowskiego, o Kozakach, »co uciekli w ługi«, ‘lasy, ostrowy’, będzie rusyzmem.
ług, ługować albo łużyć, łużyny; z niemiec. Lauge, dawniej louge, o ‘ciepłej kąpieli’; por. łac. lavare, ‘myć’.