Słownik etymologiczny języka polskiego/łechtać
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
łechtać, z tego łektać; pierwotne łesktać (ch z sk, jak często), łaskotać, może i łoskot, łoskotać; od łesk-, łosk-, o ‘szmerach’ wszelkich, o ‘trzaskaniu biczem’, ‘gadaniu’; czes. lektati i lechtati (to samo), loskot, loskotati, rus. łoskat’, ‘bić’.
