Słownik etymologiczny języka polskiego/łeb
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łeb, łbisko, łbica; łebski (pisane i łepski, a do tego łepeta i łepak, o ‘zdolnym’); łebka i przyłbica, ‘hełm’; oznaczało i ‘czaszkę’, w cerk. łobnoje miesto: ‘Golgota’. P. łub, bo czaszka obłubiona, ‘obłupiona’, służyła za puhar. Prasłowo; rus. łob, czes. leb, lebka, przílba, ‘hełm’.
