Słownik etymologiczny języka polskiego/łajno
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łajno, o ‘kale bydlęcym’ (kale używanym i dla opału, wytłaczanym; w cerk. iłowa łajna o ‘cegłach’), więc pień lei-, o ‘smarowaniu’, łac. lino, ‘gładzę’, grec. leios, ‘gładki’, niem. Lei-m i Lehm, prus. laidis, ‘glina’. U wszystkich Słowian tak samo; czes. lejno.
