Rifiorita

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Stornelle Rifiorita • Poezye cz. 1 • Erotyki • Antoni Lange Pytanie
Stornelle Rifiorita
Poezye cz. 1
Erotyki
Antoni Lange
Pytanie

I.

Kwiaty zaschnięte.
Między kartami mych ksiąg zachowane,
W was me wspomnienia — moje sny zaklęte!

Myśmy je razem pośród łąk zrywali.
Lecz jam pozostał: ona znikła w dali.

W was me wspomnienia — moje sny zaklęte —
Uśmiechy wszystkie — i łzy wypłakane —

Myśmy je razem pośród łąk zrywali.
Lecz jam pozostał: ona znikła w dali.

Uśmiechy wszystkie — i łzy wypłakane
I pocałowań kwiaty wniebowzięte —

Myśmy je razem pośród łąk zrywali.
Lecz jam pozostał: ona znikła w dali.

I pocałowań kwiaty wniebowzięte —
I słodkich objęć kwiaty nieskalane!

Myśmy je razem pośród łąk zrywali.
Lecz jam pozostał: ona znikła w dali.


II.

Kwiaty sieroce,
Czy pamiętacie wy te słodkie dni,
Czy pamiętacie wy te słodkie noce?

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!

Czy pamiętacie wy te słodkie noce
I ową gwiazdę, co na niebie lśni?

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!

Ach, ową gwiazdę, co na niebie lśni,
Ale zagasła w rozstania pomroce...

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!

Zgasła ma gwiazda w rozstania pomroce,
Jedynym świadkiem moich wspomnień — wy!

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Antoni Lange.