Preludyum (Oppman)
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Preludyum |
| Pochodzenie | Poezye |
| Redaktor | Franciszek Juliusz Granowski |
| Wydawca | Franciszek Juliusz Granowski |
| Data wyd. | 1903 |
| Druk | A. T. Jezierski |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Cały tekst |
| Indeks stron | |
Z jasnych niebios krainy
Na uroczy świat,
Sypią cherubiny
Świętojański kwiat,
Co upaja ludzi
Blaskiem cudnych farb
I w serc głębiach budzi
Cichych natchnień skarb.
Rozmarzeni pieśnią,
Upojeni szałem,
Gonią za tęczowym
Rojeń ideałem.
Gwiazdy na jej skroni
Srebrny dyadem kładą
I opromieniają
Aureolą bladą.
Śpijcie ludzie smutni,
Śnijcie póki maj;
Zcichną śpiewy lutni,
Minie złudzeń raj!
Z krótkiej wiosny chwilką
Pierzchną złote sny,
I zostaną tylko
Łzy!
