Polska dziewica

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Polska dziewica
Pochodzenie Bukiet pieśni światowych
Redaktor Józef Chociszewski
Wydawca Jarosław Leitgeber
Data wydania 1901
Miejsce wyd. Poznań
Inne Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron

Polska dziewica,
Śliczna z swej urody,
Krasne ma lica,
Świeże jak jagody,
Nic to Hiszpanki,
Płoche kochanki.
W świecie jedyna,
Polska dziewczyna.


Białe rączęta,
Chociaż nie próżnują,
Piękne oczęta
Wszystkich oczarują,
Nic to — i t. d.

W oku ochota
I wesołość duszy,
Serca jej cnota
W sercu zapał wzruszy.
Nic to — i t. d.

Polka nie płocha,
Lecz w kochaniu stała.
Wiecznie już kocha,
Komu serce dała.
Nic to — i t. d.

Warkocz gdy splecie,
Wstążki lśnią do koła,
Nic jej na świecie,
Zrównać nie podoła.
Nic to Hiszpanki,
Płoche kochanki,
W świecie jedyna,
Polska dziewczyna.




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: anonimowy.