Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie/Pomorek na bydło

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Dżuma Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie • 131. Pomorek na bydło • Lucjan Siemieński Morowa dziewica
Dżuma Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie
131. Pomorek na bydło
Lucjan Siemieński
Morowa dziewica

Za dawnych czasów żydzi byli przenajęli białogłowę chrześciańską, aby im mléka chrześciańskiego przedała, czego ona, gdy się mężowi swemu po długiém namyślaniu zwierzyła, za poradą jego przedała im krowiego. To mléko wzięli żydzi z radością, a chłopa sobie nająwszy do szubienicy poszli, i tam czary i zabobony swoje odprawiwszy, kazali to mléko złodziejowi wiszącemu w ucho lać, nachyliwszy ucha do ucha wisielca onego, a pytając go, coby słyszał? gdy odpowiedział, że słyszy ryk bydła. Zasmuciwszy się, odeszli do onéj białogłowy, łając jéj, iż ich oszukała. Otóż zatém nastąpił on mór gwałtowny bydła dotychczas jeszcze po wszystkiéj Polsce nieuspokojony, a ten na nas Polaków przypaść miał, gdyby była ona białogłowa swego im mléka przedała.