Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie/Dobrochoczy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Topielec Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie • 127. Dobrochoczy • Lucjan Siemieński Miawki
Topielec Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie
127. Dobrochoczy
Lucjan Siemieński
Miawki

Przemieszkuje na Białorusi bożek leśny, zwany Dobrochoczy. Wzrost jego zależy od wysokości drzew, koło których przechodzi; widziano go bowiem zawsze równego z drzewem, przy którém stawał. Nie za złego ducha, ale raczéj za sprawiedliwego sędziego jest poczytywany. Opiekun poczciwych surowo karze występnych. Na wykraczających zsyła najdotkliwsze choroby; wszakże go zawsze przebłagać można; dość na to chleba okrajca i szczypty soli, w czystą szmatkę zawiniętéj. Kto się tego podejmuje, idzie do lasu z osobą cierpiącą, odprawiwszy modły nad owym podarkiem zostawia to w borze wraz z chorobą i słaby zdrowym powraca do domu.
Wiedzieć jeszcze należy, iż kto pierwszy wstąpi w ślad Dobrochoczego, zaraz się obłąka w lesie i wieczorem zaledwie powrócić może do domu.