Płomienna północ/Słowniczek wyrazów arabskich

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Ferdynand Ossendowski
Tytuł Słowniczek wyrazów arabskich
Pochodzenie Płomienna północ
Data wydania 1926
Wydawnictwo Wydawnictwo Polskie
Druk Drukarnia Concordia
Miejsce wyd. Lwów — Poznań
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
SŁOWNICZEK WYRAZÓW ARABSKICH.

A.

Abaiya — długa koszula bez rękawów, noszona przez kobiety-nomadki.
Abd — niewolnik.
Aissa — Jezus.
Aissaua — sekta proroka Aissa.
Akaid — część prawa muzułmańskiego.
Alem — uczony.
Andaluza — pieśń i taniec na południu Hiszpanji.
Arraf — jasnowidzący.
Ashab — towarzysz.

B.

Bajram — wielkie święto muzułman.
Barakka — sarkofag; błogosławieństwo.
Berreta — czarna mycka, noszona przez Żydów marokańskich.
Berrania — cudzoziemiec.
Bir — studnia.
Bled — wieś.
Burnus — pospolity płaszcz z rękawami i kapiszonem.

C.

Czaczija — biały lub czerwony fez, noszony na głowie.
Czausz, lub szausz — woźny w urzędach marokańskich.
Czkaras — wiszący u pasa skórzany worek.

D.

Dia — wynagrodzenie za zabitego, za krew.
Dib — szakal.
Duar — obóz, złożony z namiotów.
Dżellaba — płaszcz z kapiszonem.
Dżinn — zły duch.

E.

El Lougha — boski język Koranu.
Emir — król.
Eunuch — dozorca haremowy.

F.

Fana — stan połączenia się z Bogiem.
Fazi — mieszkańcy miasta Fez.
Fez — czapka; stolica Marokka.
Figh — część prawa koranicznego.
Foggara — podziemny kanał.
Fonduk — zajazd, skład handlowy.

G.

Gafla — karawana.
Gibla — kierunek na Mekkę.
Gitun — namiot.

H.

Hadda — ciastko na miodzie.
Hafodh — uczony, biegły w cytowaniu Koranu.
Hadith — tradycja.
Hadż — człowiek, odbywający pielgrzymkę do Mekki.
Haik — część ubrania kobiecego, zasłaniająca twarz; część męskiego burnusa.
Hakim — lekarz.
Hamman — ciepłe źródło.
Haoufi — piosenka tlemseńska, zasłona na twarz.
Heliyin — muzykant.
Henna — barwnik roślinny.
Horm — zakaz wstępu.

I.

Imam — wyższy stopień kapłana muzułmańskiego.
In cza Allah — Jak Bóg zechce.

K.

Kadi — sędzia.
Kahin — wróżbiarz.
Kahina — wyrocznia.
Kaldun — dentysta arabski.
Kalif — tytuł sułtana.
Kalifa — namiestnik sułtana.
Karawan-Seraj — hotel.
Kasba — warowny gmach, gdzie mieszka cały szczep, twierdza.
Kfen — koszula męska.
Khadem — niewolnik.
Khatem — pieczęć.
Khemis — targ, bazar.
Kissaria — plac handlowy.
Koran — święta księga muzułman.
Kuitsra — mandolina arabska.
Kumia — kindżał.
Kus-kus — narodowa potrawa z pszennej kaszy z mięsem lub z bakaljami.
Ksar — miasto.
Ksur — wieś.
Kubba — kaplica z grobowcem.

L.

Lalla — pani, święta.

M.

Madih — poezja religijna.
Madżus — mag.
Mahakma — urząd sądowy.
Mahdi — powstańczy wódz religijny.
Mahreb — zachód, nazwa Marokka.
Marabut — żyjący święty człowiek.
Medersa — wyższa szkoła teologiczna.
Medina — arabska dzielnica miasta.
Mellah — izraelicka dzielnica miasta.
Mekrut — słodkie pieczywo.
Meskin — żebrak.
Meszui — pieczony na rożnie baran.
Minbar — proboszcz muzułmański.
Mokkadem — przywódca bractwa religijnego.
Muderres — uczony, profesor.
Mumen — prawowierny muzułmanin.
Muezzin — niższy stopień kapłana.
Mulla — kapłan.

N.

Naja — jadowity wąż.
Nesrani — Chrześcijanin.

P.

Patio — hiszp. słowo, oznaczające dziedziniec.

R.

Raia — sztandar.
Rbeb — arabskie skrzypce.
Rernata — pieśni maurytańskie, arabska nazwa Grenady.
Reszid — surowy w przepisach wiary muzułmanin.
Rethara — podziemny kanał.
Roghi — samozwaniec.
Rumani — Europejczyk.

S.

Sahn — wewnętrzny dziedziniec meczetu.
Salam — pozdrowienie.
Samsa — ciastko arabskie.
Seddaja — całun.
Seffa — słodki kus-kus.
Sekhar — czarownik.
Sekkaya — fontanna.
Sekkine — szabla.
Seral — harem sułtański.
Sidi — pan.
Sof — klan, kasta.
Spahi, spahis — kawalerzysta arabski.
Suk — handlowa ulica, targ.
Surat — werset z Koranu.
Szerif — potomek Mahometa.

T.

Taam — patrz: kus-kus.
Tabut — sarkofag.
Tażim — mięsna potrawa arabska.
Tolba — student.

U.

Uali — święty.
Ued — rzeka.
Ulema — liczba mnoga od alem — uczeni.

W.

Waran — duża jaszczurka.
Wipera — jadowity wąż.

Z.

Zauja — kaplica, mały meczet.
Zitun — drzewo oliwne.

Ż.

Żmel — wielbłąd.




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Ferdynand Ossendowski.