Nalewki i likiery/Likier melonowy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Skocz do: nawigacja, szukaj
<<< Dane tekstu >>>
Autor Pani Elżbieta
Tytuł Nalewki i likiery
Wydawca Towarzystwo Wydawnicze „BLUSZCZ“
Data wydania 1928
Druk Zakł. Graf. Tow. Wyd. „BLUSZCZ“
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron


53. Likier melonowy. Dojrzały, aromatyczny melon pokrajać w kostkę, ułożyć na salaterce i zalać gęstym, wrzącym syropem (szklanka wody na kilo cukru), przykryć płótnem, aby para wsiąkała, a aromat się nie ulatniał. Nazajutrz rano syrop z melona zlać, melon użyć na konfitury, lub na kompot, syrop zaś zmieszać pół na pół ze spirytusem, wlewając spirytus do syropu, a nie odwrotnie, gdyż jest to koniecznym warunkiem klarowności likieru. Dodać na każdy litr likieru sporą łyżkę syropu kartoflanego, rozpuszczonego w dwóch łyżkach wody (dodawać zawsze ten syrop gorący), kawalątko cytrynowej soli i zlewać zaraz likier do butelek. Ś. p. Ćwierciakiewiczowa radziła dodać jeszcze parę kieliszków araku do tego likieru, — jest to rzecz gustu — ja osobiście uważam, że melon sam ma tak przyjemny aromat, iż nie należy go psuć żadnemi dodatkami. Likier ten czasem formuje pewien osad w butelkach, należy wtedy, podając go, przelać do innej butelki; filtrować go stanowczo nie można, boby stracił dużo aromatu.






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Elżbieta Kiewnarska.