Miły Boże gody idą

	<<< Dane tekstu >>>
Tytuł	Miły Boże gody idą
Podtytuł	478. z p. Gliwickiego.
Rozdział	Pieśni rozmaitéj treści a. poważne
Pochodzenie	Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku
Redaktor	Juliusz Roger
Wydawca	A. Hepner
Data wyd.	1880
Miejsce wyd.	Wrocław
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI ; Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

[236]

478.

z p. Gliwickiego.

$\relative c'' { \set Staff.midiInstrument = "flute" \key g \minor \time 4/4 \autoBeamOff g4 a bes d | c8 bes a4 g r4 | d'8 bes bes bes bes d f d \break c8 a a a bes c d a | g4 a \stemUp bes \stemNeutral d | c8 bes a4 g r4 \bar "|." s } \addlyrics { Mi -- ły Bo -- że, go -- dy i -- dą, mi -- ły Bo -- że, go -- dy i -- dą, ra -- du -- je się ka -- żdy do dom, ra -- du -- je się ka -- żdy do dom. } \midi { \tempo 4 = 120 }$

Miły Boże, gody idą,
Raduje się każdy do dom.

Ze służbiczki na służbiczkę
Ja uboga sieroteczka.

Prz’aciele o mnie nie dbają,
Bo się wszyscy dobrze mają.

Nie starajcie się ludkowie,
Bo dość miejsca na kierchowie.

Na zielonym kierchoweczku
Leżéć będę jak w łóżeczku.

Piaseczkiem mi pościelecie,
Trawniczkiem mię przykryjecie.

Choćby wszystkie dzwony grały,
Moje oczka będą spały.

Choćby przyszło i sto ludzi,
To mnie żaden nie obudzi.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: anonimowy, Juliusz Roger.