M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Strącać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne S – wykaz haseł
S – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Strącać, dok: Strącić; trąciwszy, popchnąwszy, zrzucać, spychać, zwalać; burzyć czyjąś wielkość, pozbawiać go wybitnego stanowiska, upokarzać, poniżać; s. z tronu, z urzędu = składać; s. z należności, z rachunku, z porachunku = odliczać, potrącać, wytrącać; s. kogo w przepaść = przyprawiać o wielkie nieszczęście; w chem., za pomocą reakcji chemicznej wydzielać z cieczy w kształcie osadu, osadzać; spożywać z apetytem, pałaszować; s. ś., stykać ś. z kim; spijać ś., urzynać ś.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.