Młodość, Jądro ciemności/Słownik wyrazów żeglarskich

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aniela Zagórska
Tytuł Słownik wyrazów żeglarskich
Pochodzenie Młodość, Jądro ciemności
Data wydania 1930
Wydawnictwo Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna
Drukarz Drukarnia Narodowa w Krakowie
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Cała książka
Pobierz jako: Pobierz Cała książka jako ePub Pobierz Cała książka jako PDF Pobierz Cała książka jako MOBI
Indeks stron
SŁOWNIK WYRAZÓW ŻEGLARSKICH
Bak — część przednia statku, wzniesiona nad górny pokład.
Bant czyli naszywka — pas płótna naszyty na żaglu dla umocnienia go w miejscach, gdzie się żagiel ociera o maszt lub olinowanie.
Barka — statek trzymasztowy żaglowy z rejami na pierwszych dwóch masztach; maszt trzeci bez rei. Także większa łódź bez pokładu, dla żeglugi przybrzeżnej, z jednym lub dwoma masztami i skośnemi żaglami.
Boja — pływak żelazny lub drewniany na powierzchni wody, zaopatrzony często w wiechę i utrzymywany na miejscu zapomocą kotwicy; służy do wskazywania mielizn. (Słownik morski M. Zaruskiego).
Brasy (bras) — liny idące od noków (końców) rei, służące do obracania ich w płaszczyźnie poziomej (Słownik morski M. Zaruskiego).
Brasować — obracać reje w płaszczyźnie poziomej.
Buchta — pewna ilość fałd żagla, ułożonych na rei przez każdego z marynarzy zwijających żagiel.
Gródź, l. m. grodzie — ściany dzielące statek na części.
Hulk — kadłub statku wycofanego z żeglugi, ogołoconego z masztów, maszyn itd. — obrócony na pływający skład.
Iluminator — okrągłe okienko na statku.
Kil — spodnia belka idąca wzdłuż całego okrętu, jak gdyby jego kręgosłup. (Słownik morski M. Zaruskiego).
Kołkownica przymasztowa — gruba deska w której tkwią nawylot drewniane lub żelazne kołki; przymocowuje się do nich liny olinowania ruchomego.
Koja — łóżko na okręcie.
Kotwica zawozowa — kotwica służąca do ściągania statku z mielizny; zawozi się ją w kierunku, w którym statek ma być ściągany z mielizny.
Nadburcie — część burty wystająca nad górnym pokładem.
Reja — drewno poprzeczne na maszcie do rozpinania na niem żagla. (Słownik morski M. Zaruskiego.)
Rufa — tylna część statku.
Sejzyng — lina służąca do podciągania żagla do rei lub masztu podczas zwijania żagla.
Steward — służący na statku.
Śródokręcie — część pokładu między bakiem a rufą.
Takielunek — system lin i łańcuchów służących do podtrzymania omasztowania oraz manewrowania żaglami. (Słownik morski M. Zaruskiego).
Trap — schodki na statku.
Wanty — liny konopne lub stalowe idące od burt statku do wierzchołków poszczególnych części masztów i umacniające maszty z boków. Połączone poprzecznemi linkami, tworzą drabinki do wchodzenia na maszty.
Wrak — zatopiony statek.
Żaglomistrz — starszy majtek umiejący szyć i naprawiać żagle.







Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Aniela Zagórska.