Kto działa skoro, bywa mu niesporo

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Ezop
Tytuł Kto działa skoro, bywa mu niesporo
Pochodzenie Biernata z Lublina Ezop
Redaktor Ignacy Chrzanowski
Wydawca Akademia Umiejętności
Data wydania 1910
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Tłumacz Biernat z Lublina
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI

Cały zbiór

Indeks stron

174. Kto działa skoro, bywa mu niesporo.

Chłop, niegdy na targ idąc
A pudło orzechów mając,
W lesie obie odpoczywał,

Wsparł sie drzewa i także spał.
Małpa na drzewie siedziała,        5
A gdy orzechy uźrzała,
Prędko zbierała do pudła
I niemało ich popadła;
A gdy zasię wzgórę chciała,
Co mogła, w garść ich nabrała;        10
I już w samym wierzchu była,
Jeden orzech upuściła.
Ale, by go nie straciła,
Na dół się za nim puściła,
A gdy się różdza trzymała,        15
Wszytki ine rozpuszczała.
A chłop sie wtenczas ocucił,
Bo go był w nas orzech łuczył;
Drugie na ziemi pozbierał,
Wziąwszy pudło, precz sie wezbrał,        20
Tak sie małpa, uszkodziła,
Iże sie barzo kwapiła!
Przeto sie trzeba rozmyślać,
Małej szkody nie barzo dbać.


Przypisy

Ioh. du Capua: Harvieux (V, 290 sqq.). [De simio et lenticulis].


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Ezop, Ignacy Chrzanowski i tłumacza: Biernat z Lublina.