Do Heleny (Poe)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Edgar Allan Poe
Tytuł Do Heleny
Pochodzenie Z nietłómaczonych poezyi
Wydawca Gebethner i Wolff; Tygodnik Illustrowany 1909, nr 4, s. 74.
Data wydania 1909
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Władysław Nawrocki
Źródło Skany na Commons
Inne Cały artykuł
Pobierz jako: Pobierz Cały artykuł jako ePub Pobierz Cały artykuł jako PDF Pobierz Cały artykuł jako MOBI
Indeks stron
DO HELENY.

Heleno! dla mnie urok twój
Jest, jak te barki, co przed laty
Koiły ciężki drogi znój,
Cicho wędrowca w swoje światy
Niosąc przez wonne mórz bławaty.

Śród mórz bez końca błądziłbym,
Aleś mnie pieśnią swą — Najady,
Hyjacyntowym włosem swym
Pod sławy wwiodła strop — Hellady,
Oraz w świątynię mocy — Rzym.

W niszy, jak bóstwo stoisz ciche...
Jak w marmur, widzę cię zaklętą,
Z lampą z agatu — zażegniętą —
Ach — ty z tych krain jesteś, Psyche,
Które są Ziemią Świętą!




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Edgar Allan Poe i tłumacza: Władysław Nawrocki.