Doświadczone sekreta smażenia konfitur i soków/Owoce suszone
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Doświadczone sekreta smażenia konfitur i soków |
Podtytuł | oraz robienia konserw, galaret, marmolad, lodów, wódek, likierów, nalewek, ratafij, najrozmaitszych konserw owocowych w spirytusie i occie, owoców suszonych w cukrze i t. p. |
Data wyd. | 1880 |
Druk | Drukarnia Narodowa (Manieckich) |
Miejsce wyd. | Lwów |
Źródło | Skany na Commons |
Inne | Cały tekst |
Indeks stron |
Chcąc, ażeby owoce ładne i dobre były po wysuszeniu, muszą być najpierw zupełnie dojrzałe, a nawet trochę prześcigłe i uleżałe, powtóre nie przegnite. Suszyć je trzeba zwykłym sposobem w lekkim piecu, bardzo dobrze jest po wyjęciu chleba. Większe gatunki potrzebują, dłużej suszyć się, mniejsze króciej się suszą. Podajemy tu sposób trochę wybredniejszych i bardziej wybornych owoców suszonych.
Do wyborowego suszenia, wybierają się gruszki duże, szlachetnego gatunku, dojrzałe i nie zbyt śoczyste. Obrać je ze skórki, po przekrawywać i oczyścić z ośrodków, rzucając zaraz do zimnej wody. Wybrane i osiąkłe układać na dobrze pobielanych blachach i wsunąć do letniego pieca, ażeby tylko przywiędły. Potem wybrać, każdą w ręku rozgładzić i znowu tak samo do pierza wstawió. Niedosuszone wyjąć i złożyć szczelnie do jakiego naczynia, przesypując je rzędami zlekka cukrem. Nacisnąć denkiem i kamyczkiem, żeby pod ciężarem dobrze uleżały się. Po kilku dniach, jak się tak wyleżą pod prasą, znowu wyjąć i dosuszyć w letnim piecu, następnie złożyć i przechować w słojach.
Dobrze dojrzałe gruszki obrać i wyjąć ośrodki, wrzucając pierwej gruszki do zimnej wody. Gdy z niej osiękną, ugotować je nalawszy zimną wodą i dodawszy trochę cukru. Muszą się dobrze gotować, aby były zupełnie miękkie. Wyjąć potem groszki, a do tej samej wody można kłaść więcej gruszek i tak samo gotować. Cztery i pięć razy można do tej samej wody wkładać gruszki, dolewając wody po trochu i gotować. Wyjęte suszyć w letnim piecu. Można także nadziać gruszki suto jabłeczną marmoladą i osuszać juk suchą konfiturę. Będą suche, przeźroczyste i miękkie. Po wierzchu osypac je cukrem tłuczonym, zmięszanym z utartą cytrynową lub pomarańczową skórką. W ten sposób można także i jabłka słodkie gotować i osuszać. Tylko także w bardzo letnim piecu potrzeba je suszyć.
Najlepiej suszyć wiśnie drelowane, na półmiskach cukrem trochę przesypując i przechowywać w pudełkach lub słoikach. Tak wiśnie jak i śliwki, muszą z początku suszyć się w jak najlżejszym piecu, później dosuszać po trochę w coraz cieplejszym. Gdy się je postowi do zanadto gorącego pieca, cały swój sok stracą, a przytem i smak. Najlepiej jest na przemian, to w piecu, to na powietrzu je suszyć. — Tak samo można suszyć gruszki i jabłka, z tą, różnicą, że te ostatnie owoce suszyć trzeba z początku w cieplejszym piecu a dosuszać w coraz lżejszym.
Drobny czy duży, byle dojrzały zupełnie agrest, oczyścić z szypułek i ogonków, a potem suszyć w letnim piecu, po kilka razy dosuszając. Zsypać do słoików, a nawet można do suchych butelek, trochę cukrem przesypując. Taki agrest suszony bardzo bry jest do sosów, a nawet rodzynki zastąpić może.
Dojrzały, choćby przejrzały głóg oczyścić z czarnych szypułek, rozcięć, wydrylować i wypłukać czysto w wodzie. Potem sparzyć kipiącą wodą do miękkości i suszyć w letnim piecu. — Bardzo dobry do zup i sosów.
Przebrane czysto, dojrzałe maliny, suszyć na talerzach lub półmiskach w letnim bardzo piecu. — Tak samo suszyć można
poziomki i czernice.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/PD-icon.svg/20px-PD-icon.svg.png)