Chłop i baranek

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Wisznu Śarman[1]
Tytuł Chłop i baranek
Rozdział Bajka o chłopie z baranem
Pochodzenie Biernata z Lublina Ezop
Redaktor Ignacy Chrzanowski
Data wydania 1910
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Tłumacz Łukasz Sokołowski[1]
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)

Cały zbiór

Indeks stron

5. Chłop i baranek.

Pewny chłopek, mając wielką sprawę, spodziewał się wygrać bez żadnej trudności, szczycąc się przyjaźnią jednego z najpierwszych patronów, który podczas dni, wolnych od prac sądowych, nie omieszkiwał nigdy przepędzać u niego swoich wakacyi; co dało mu śmiałość udania się w sprawie swojej do niego po radę. Lecz służący tego patrona nie pozwolili mu nigdy z nim mówić. Raz powiadali mu, że go nie było w domu, drugi raz, że był zatrudniony interesami, albo nakoniec, że spał. Nędzny wieśniaczek zmordowany temi odpowiedziami, poznał bez trudności przyczynę, dla której nie pozwalano mu przystępu do swego patrona, nie wątpiąc, że dlatego, iż przychodził do niego z próżnemi rękami i nazbyt ufał w jego przyjaźni. Dnia jednego przyszedł do niego z barankiem bardzo tłustym. Będąc blizko drzwi swojego patrona, nim zastukał, uszczypnął baranka, który zaczął beczeć dla bólu, który stąd uczuł. Służący patrona, usłyszawszy to, przybiegli natychmiast dla otworzenia drzwi i, nie pytając się nawet, czegoby chłop ów potrzebował, rzekli: „Pan nasz jest u siebie, możesz z nim teraz mówić;“ i wprowadzili go nawet do jego kancelaryi, gdzie rozmawiał się z nim w swojej sprawie; potym patron dał mu potrzebne oświecenie do wygrania jej, Wieśniaczek, nim wyszedł, obróciwszy mowę do baranka, rzekł: „Zostawiam cię, mój miły kolego, lecz dzięki składam za wyjednanie mi dobrej i pomyślnej audyencyi”.
Sens moralny. Niemasz nic tak trudnego, czegoby dostąpić nie można za pomocą, podarunków.

Ezop w wesołym humorze.

Przypisy


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Wisznu Śarman i tłumacza: Łukasz Sokołowski.