Chór gołych

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
>>> Dane tekstu >>>
Autor Klemens Junosza
Tytuł Chór gołych
Podtytuł Z opery ,,Życie Warszawskie“
Pochodzenie „Kolce“, 1879, nr 45
Redaktor J. M. Kamiński
Wydawca Aleksander Pajewski
Data wydania 1879
Druk Aleksander Pajewski
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Indeks stron


CHÓR GOŁYCH.
(z opery „Życie Warszawskie“).

Co najwięcej w życiu boli?
Co zamienia je w mozoły?
To, żem goły! żeś ty goły!
Ona goła i on goły!
Żeśmy goli! żeście goli
Że i oni także goli!

Pan Bóg stworzył nam anioły
Na osłodę gorzkiej doli,
Lecz cóż z tego? anioł goły,
Jest skazany na mozoły —
I ztąd to nas serce boli,
Bom ja goły, boś ty goły
Ona goła i on goły!
Myśmy goli! wyście goli,
Bo i oni także goli!

Na przodków klnę się popioły,
Że gwałt własnej czynię woli;
Żeniłbym się, alem goły,
I o to też serce boli,
Bom ja goły, boś ty goły,
Ona goła i on goły,
Myśmy goli! wyście goli!
No, i oni także goli!

K.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Klemens Szaniawski.