Byłaż dróżka, była

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Byłaż dróżka, była
Podtytuł 50. z p. Raciborskiego.
Rozdział Pieśni wojackie
Pochodzenie Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku
Redaktor Juliusz Roger
Wydawca A. Hepner
Data wydania 1880
Miejsce wyd. Wrocław
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron

50.
z p. Raciborskiego.
 
\relative d' {
\set Staff.midiInstrument = "flute" 
\key d \major
\time 2/4
\autoBeamOff
d8 d fis a | g4 (e) | d r | \stemDown a' \stemNeutral cis8 e | d4 b | a r |
\break
\stemDown a8 a  cis e | d4. b8 |  \stemNeutral g g a b | a4. fis8 | d d fis a | g4 (e) | d4 r
\bar "|."
}
\addlyrics {
By -- łaż dró -- żka by -- ła
bez tę Lu -- bow -- ską wieś,
co ja ją ro -- bo -- wał,
co ja ją ro -- bo -- wał,
kiech do mi -- łéj cho -- dził. 
}

Byłaż dróżka była,
Bez tę Lubowską wieś,
Co jach ją robował,
Kiech do miłéj chodził.

Byłaż dróżka była,
Ależ jéj już niéma;
Wyrosła mi na niéj
Zielona olszyna.

Wezmę ja siekierę,[1]
Zetnę olszyneczkę;
Jeszcze raz nawiedzę
Moję kochaneczkę.

Maszeruj, maszeruj
Trzysta mil za Nisę,
Aż cię, kochaneczku,
Wystrzelić usłyszę.

Nas łóżku siedziała,
Wystrzelić słyszała; —
A jak usłyszała,
Zarazki zemdlała.

Przypisy

  1. Porównać pieśń 270.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: anonimowy, Juliusz Roger.