Arkona

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Napierski
Tytuł Arkona
Pochodzenie Ziemia, siostra daleka
Wydawca Wydawnictwo J. Mortkowicza
Data wydania 1936
Druk Drukarnia Naukowa Towarzystwa Wydawniczego w Warszawie
Miejsce wyd. Warszawa – Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tomik
Pobierz jako: Pobierz Cały tomik jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tomik jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tomik jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
ARKONA

Pierwszy pokłon: palcami wyciągniętej dłoni
dotykasz gleby, strugi, konaru i głazu;
drugi: rzucasz ramiona, jak na wiatr gałęzie,
ku drzewcowi chorągwi, przebitej przez włócznię,
i ku tarczy rozchwianej, jak twarda kopuła.
Poczem w chmury spoglądasz twarzą biało-ślepą
ku przejasnemu źródłu, widnemu gromowi,
i w żałobie ją chylisz: tam, gdzie noc spoczywa.
Wreszcie dźwigasz się cały. W dumnym, wielkim dreszczu
(pochwaliwszy zaświaty, świat i elementy)
W trzy twarze oko wlepiasz, srebrem powleczone
— ponad wichry i burze i ziemie i morza —
ku przepasce złoconej na wzroku i wargach.
Poczem słuchasz, napięty, jak łuk i jak harfa
mosiężna: zapadają się grody z bursztynu,
fale zielone płóczą ruiny i kości,
a z ust twych uśmiechniętych, wpółrozwartych, śpiewnych,
jak krew, cienkim strumieniem murawy rosząca,
sokół trzepoce siwy i płoszy puszczyki.




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Marek Eiger.