A to co ziemianie (1904)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł A to co za ziemianie
Pochodzenie Kantyczki. Kolędy i pastorałki w czasie Świąt Bożego Narodzenia po domach śpiewane z dodatkiem pieśni przygodnych w ciągu roku używanych
Redaktor Karol Miarka
Data wydania 1904
Wydawnictwo Karola Miarki
Miejsce wyd. Mikołów — Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały dział I
Pobierz jako: Pobierz Cały dział I jako ePub Pobierz Cały dział I jako PDF Pobierz Cały dział I jako MOBI
Indeks stron
KOLĘDA  8.

A to co ziemianie! * Bóg leży na sianie: * Leży, leży Dzieciąteczko, * Śliczne miłe Paniąteczko, * Do ludzi się uśmiecha.

Pasterze weseli, że Boga ujrzeli: * Podarunki Mu składają, * Przyśpiewują, przygrywają, * Z wielką wszystkim uciechą.

I my tam pójdziemy, cieszyć się będziemy: * Zaśpiewamy piosnkę społem, * Uderzymy o żłób czołem, * Ucieszmy Dziecinę.

Ale cóż Mu damy, kiedy nic nie mamy: * Ja barana poprowadzę, * A ja koźlę na się wsadzę * Oddamy za zwierzynę.

A potem przy żłobie wyskoczymy sobie: * Hoca, hoca bracia mili, * Ucieszmy się przy tej chwili, * A kochajmy Dziecinę.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Karol Miarka (syn), anonimowy.