Śpiewnik kościelny/Zstąp Duchu Przenajświętszy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Zstąp Duchu Przenajświętszy
Podtytuł (Veni Sancte)
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)

Cały tekst

Indeks stron

PIEŚŃ III.
Proza o Duchu Świętym.



 <<
    \new Staff {
      \new Voice = "melody" {
        \relative c' { \clef tenor
\key c \major
\time 2/2
        \repeat volta 2 { d2 f e d cis b a1 }
        c!2 c d4( c) bes( a) \break
g2. f4 |
f1 \bar "."
a4 a b! cis |
d4. cis8 cis2 |
d4 cis d e | \break
f4. e8 e2 |
\repeat volta 2 {
e a, |
b4( cis) d( e) |
d2 cis |
d1 }
        }
      }
    }
    \new Lyrics \lyricsto "melody" {
   <<
	{ Ve -- ni Sanc -- te Spi -- ri -- tus! }
	\new Lyrics {
	  \set associatedVoice = "melody"
         Et e -- mit -- te cœ -- li -- tus,
	}
      >>
   Lu -- cis tu -- æ ra -- di -- um Ve -- ni Pa -- ter pau -- pe -- rum! Ve -- ni da -- tor mu -- ne -- rum! Ve -- ni lu -- men cor -- di -- um.
    }
>>
Veni Sancte

PIEŚŃ III.
Proza o Duchu Świętym.



Veni Sancte Spiritus!
Et emitte cœlitus,
Lucis tuæ radium:
Veni Pater pauperum!
Veni dator munerum!
Veni lumen cordium.


Consolator optime!
Dulcis hospes animæ,
Dulce refrigerium:
In labore requies,
In æstu temperies,
In fletu solatium.

O lux beatissima!
Reple cordis intima,
Tuorum fidelium.
Sine tuo numine,
Nihil est in homine,
Nihil est innoxium.

Lava quod est sordidum,
Riga quod est aridum,
Sana quod est saucium:
Flecte quod est rigidum,
Fove quod est frigidum,
Rege quod est devium.

Da tuis fidelibus,
In te confidentibus,
Sacrum septenarium:
Da virtutis meritum,
Da salutis exitum,
Da perenne gaudium.

Zstąp Duchu Przenajświętszy

PIEŚŃ IV.
Proza z łacińskiego:Veni Sancte.Melodyja jak wyżej.


 
Zstąp Duchu Przenajświętszy!
Spuść nam jak najgorętszy
Promień twojej miłości:
Przyjdź o Ojcze ubogich!
Przyjdź dawco darów drogich!
Przyjdź serdeczna światłości!

Wdzięczny Pocieszycielu,
Drogi nasz przyjacielu,
Słodka nasza ochłodo:
Tyś w pracach odpocznienie,
W upałach ugaszenie,
Miła w smutku swobodo.

O Najświętsza Światłości!
Oświeć serc głębokości,
Ludu twego wiernego:
Boć bez twojej dzielności,
Nic w ludzkiej nikczemności,
Nie masz nic porządnego.

Więc oczyść co szpetnego,
Skrop, co w nas jest oschłego,
Uzdrów, co niezdrowego:
Skrusz, co zatwardziałego,
Rozgrzej, co oziębłego,
Sprostuj, co jest błędnego.


Użycz nam w Cię wierzącym,
I w tobie ufającym,
Siedmiu darów światłości:
Pomnóż w cnotach zasługę,
Daj zbawienia wysługę,
Daj zapłatę w wieczności.


Page007b Pastorałki.jpg






Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).