Śpiewnik kościelny/Pieśni na Zielone Świątki

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Pieśni na Zielone Świątki
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Indeks stron

PIEŚNI
NA ZIELONE ŚWIĄTKI.
Page007b Pastorałki.jpg


PIEŚŃ I.
Hymn o Duchu Świętym.



\relative c' {\clef tenor
\key c \major
\time 4/4
\stemUp g4 \grace { a16[ b] } a4_( fis8)\noBeam g a4 |
g \stemDown c( d8.) c16 c4 |
c g c d | \break
c d8[ e d] c d4  \bar "."
c8 d e4 c8 b a4 |
g c( d8.) c16 c4 | \break
c a8\noBeam a bes4\( a8\) g |
a4. \stemUp fis8 g4 r \bar "."
}
\addlyrics { \small {
Ve -- ni Cre -- a -- tor Spi -- ri -- tus, Men -- tes tu -- o -- rum vi - _ si -- ta, Im - ple su -- _ per -- na gra -- _ tia, Quæ tu cre -- a -- sti -- _ pe -- cto -- ra.
}
}


Veni Creator Spiritus,
Mentes tuorum visita,
Imple superna gratia,
Quæ tu creasti pectora.

Qui diceris Paraclitus,
Altissimi donum Dei,
Fons vivus, ignis, charitas,
Et spiritalis unctio.
 

Tu septiformis munere,
Digitus Paternæ dexteræ,
Tu rite promissum Patris,
Sermone ditans guttura.

Accende lumen sensibus,
Infunde amorem cordibus,
Infirma nostri corporis
Virtute firmans perpeti.

Hostem repellas longius,
Pacemque dones protinus;
Ductore sic te prævio,
Vitemus omne noxium.

Per te sciamus da Patrem,
Noscamus atque Filium;
Te utriusque Spiritum
Credamus omni tempore.

Deo Patri sit gloria,
Et Filio, qui a mortuis
Surrexit, ac Paraclito,
In sæculorum sæcula. A.



PIEŚŃ II.
Hymn z łacińskiego: Veni Creator. — Melodyja jak wyżej.



\relative c' {\clef tenor
\key c \major
\time 4/4
\stemUp g4 \grace { a16[ b] } a4_( fis8)\noBeam g a4 |
g \stemDown c( d8.) c16 c4 |
c g c d | \break
c d8[ e d] c d4  \bar "."
c8 d e4 c8 b a4 |
g c( d8.) c16 c4 | \break
c a8\noBeam a bes4\( a8\) g |
a4. \stemUp fis8 g4 r \bar "."
}
\addlyrics { \small {
Ve -- ni Cre -- a -- tor Spi -- ri -- tus, Men -- tes tu -- o -- rum vi - _ si -- ta, Im - ple su -- _ per -- na gra -- _ tia, Quæ tu cre -- a -- sti -- _ pe -- cto -- ra.
}
}

[1]

 
Przybądź Duchu Stworzycielu,
Dusz ludzkich Nauczycielu,
Racz łaską swoją obdarzyć
Serca, któreś raczył sprawić.

Tyś pocieszycielem zwany,
Darem Bożym mianowany,

Żywem źródłem i miłością,
Ogniem i duszną światłością.

Darów twoich siedm liczymy,
Palcem Bożym być cię wiemy,
Obietnicąś jest ojcowską,
Zdobiąc w nas miłość Synowską.

Racz dać zmysłom dar światłości,
Pomnażaj w sercach miłości,
A krewkość serca naszego,
Utwierdź mocą Bóstwa swego.

Odpądź od nas czarta złego,
Użycz pokoju twojego,
Aby za twoją obroną,
Złe odeszło inną stroną.

Racz nam Ojca Niebieskiego
Dać poznać i Syna jego,
I ciebie Ducha Świętego,
Od obu pochodzącego.

Bogu Ojcu Wszechmocnemu,
Synowi zmartwychwstałemu,
I z Duchem Świętym spółecznie
Niech brzmi chwała na wiek wiecznie.


PIEŚŃ III.
Proza o Duchu Świętym.



 <<
    \new Staff {
      \new Voice = "melody" {
        \relative c' { \clef tenor
\key c \major
\time 2/2
        \repeat volta 2 { d2 f e d cis b a1 }
        c!2 c d4( c) bes( a) \break
g2. f4 |
f1 \bar "."
a4 a b! cis |
d4. cis8 cis2 |
d4 cis d e | \break
f4. e8 e2 |
\repeat volta 2 {
e a, |
b4( cis) d( e) |
d2 cis |
d1 }
        }
      }
    }
    \new Lyrics \lyricsto "melody" {
   <<
	{ Ve -- ni Sanc -- te Spi -- ri -- tus! }
	\new Lyrics {
	  \set associatedVoice = "melody"
         Et e -- mit -- te cœ -- li -- tus,
	}
      >>
   Lu -- cis tu -- æ ra -- di -- um Ve -- ni Pa -- ter pau -- pe -- rum! Ve -- ni da -- tor mu -- ne -- rum! Ve -- ni lu -- men cor -- di -- um.
    }
>>


Veni Sancte Spiritus!
Et emitte cœlitus,
Lucis tuæ radium:
Veni Pater pauperum!
Veni dator munerum!
Veni lumen cordium.


Consolator optime!
Dulcis hospes animæ,
Dulce refrigerium:
In labore requies,
In æstu temperies,
In fletu solatium.

O lux beatissima!
Reple cordis intima,
Tuorum fidelium.
Sine tuo numine,
Nihil est in homine,
Nihil est innoxium.

Lava quod est sordidum,
Riga quod est aridum,
Sana quod est saucium:
Flecte quod est rigidum,
Fove quod est frigidum,
Rege quod est devium.

Da tuis fidelibus,
In te confidentibus,
Sacrum septenarium:
Da virtutis meritum,
Da salutis exitum,
Da perenne gaudium.

PIEŚŃ IV.
Proza z łacińskiego:Veni Sancte.Melodyja jak wyżej.



 <<
    \new Staff {
      \new Voice = "melody" {
        \relative c' { \clef tenor
\key c \major
\time 2/2
        \repeat volta 2 { d2 f e d cis b a1 }
        c!2 c d4( c) bes( a) \break
g2. f4 |
f1 \bar "."
a4 a b! cis |
d4. cis8 cis2 |
d4 cis d e | \break
f4. e8 e2 |
\repeat volta 2 {
e a, |
b4( cis) d( e) |
d2 cis |
d1 }
        }
      }
    }
    \new Lyrics \lyricsto "melody" {
   <<
	{ Ve -- ni Sanc -- te Spi -- ri -- tus! }
	\new Lyrics {
	  \set associatedVoice = "melody"
         Et e -- mit -- te cœ -- li -- tus,
	}
      >>
   Lu -- cis tu -- æ ra -- di -- um Ve -- ni Pa -- ter pau -- pe -- rum! Ve -- ni da -- tor mu -- ne -- rum! Ve -- ni lu -- men cor -- di -- um.
    }
>>
[2]

 
Zstąp Duchu Przenajświętszy!
Spuść nam jak najgorętszy
Promień twojej miłości:
Przyjdź o Ojcze ubogich!
Przyjdź dawco darów drogich!
Przyjdź serdeczna światłości!

Wdzięczny Pocieszycielu,
Drogi nasz przyjacielu,
Słodka nasza ochłodo:
Tyś w pracach odpocznienie,
W upałach ugaszenie,
Miła w smutku swobodo.

O Najświętsza Światłości!
Oświeć serc głębokości,
Ludu twego wiernego:
Boć bez twojej dzielności,
Nic w ludzkiej nikczemności,
Nie masz nic porządnego.

Więc oczyść co szpetnego,
Skrop, co w nas jest oschłego,
Uzdrów, co niezdrowego:
Skrusz, co zatwardziałego,
Rozgrzej, co oziębłego,
Sprostuj, co jest błędnego.


Użycz nam w Cię wierzącym,
I w tobie ufającym,
Siedmiu darów światłości:
Pomnóż w cnotach zasługę,
Daj zbawienia wysługę,
Daj zapłatę w wieczności.


Page007b Pastorałki.jpg





Przypisy

  1. Przypis własny Wikiźródeł Nuty dołączone ze strony 142 przez zespół Wikiźródeł.
  2. Przypis własny Wikiźródeł Nuty dołączone ze ss. 144-145 przez zespół Wikiźródeł.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).