Traktat o Pokoju i Przyjaźni pomiędzy Japonią a Chińską Republiką Ludową z 12 sierpnia 1978

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Japonia i Chińska Republika Ludowa,

Wyrażając zadowolenie, że od kiedy Rząd Japonii i Rząd Chińskiej Republiki Ludowej wydały Wspólny Komunikat 19 września 1972 w Pekinie, przyjazne stosunku pomiędzy oboma Rządami i obywatelami obu państw, uległy znacznemu rozwinięciu na nowych podstawach,

Potwierdzając, że wspomniany wyżej Wspólny Komunikat stanowi podstawę pokojowych i przyjaznych stosunków pomiędzy oboma państwami, a zasady sformułowane we Wspólnym Komunikacie będą ściśle przestrzegane,

Potwierdzając, że zasady Karty Narodów Zjednoczonych powinny być w pełni szanowane,

Mając nadzieję na przyczynienie się do pokoju i stabilności w Azji i na świcie,

W celu wzmocnienia i rozwinięcia pokojowych i przyjaznych stosunków między oboma państwami,

Zdecydowały się na zawarcie Traktatu Pokoju i Przyjaźni, i w tym celu wyznaczyły jako Pełnomocników:

Japonia:

Minister Spraw Zagranicznych Suano Sonoda

Chińska Republika Ludowa:

Minister Spraw Zagranicznych Hunag Hua

Którzy, po złożeniu swych umocowań, uznanych za ważne i należyte co do formy, zgodzili się na to, co następuje:

Artykuł I

1. Wysokie Umawiające się Strony rozwiną stosunki stałego pokoju i przyjaźni pomiędzy oboma państwami, na podstawie zasad wzajemnego poszanowania suwerenności i integralności terytorialnej, wzajemnej nieagresji, nieinterwencji we stosunki wewnętrzne, równości i wzajemnych korzyści oraz pokojowego współistnienia.

2. Wysokie Umawiające się Strony potwierdzają, że w zgodzie z wyżej wspomnianymi zasadami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych, będą one we wzajemnych stosunkach rozwiązywać wszystkie swe kwestie sporne wyłącznie za pomocą środków pokojowych, i powstrzymają się od użycia lub groźby siły.

Artykuł II

Wysokie umawiające się Strony oznajmiają, że żadna z nich nie będzie dążyć do hegemonii w regionie Azji-Pacyfiku, ani też w żadnym innym regionie, i że obie są przeciwne wysiłkom jakichkolwiek innych państw lub grup państw dla ustanowienia takiej hegemonii.

Artykuł III

Wysokie Umawiające się Strony będą, w duchu dobrosąsiedztwa i w zgodzie z zasadami równości, wzajemnych korzyści i nieinterwencji we stosunki wewnętrzne, dążyć do dalszego rozwoju ekonomicznych i kulturalnych stosunków pomiędzy oboma państwami, i dążyć do rozwoju wymiany pomiędzy obywatelami obu państw.

Artykuł IV

Niniejszy Traktat nie wpłynie na pozycję żadnej z Wysokich Umawiających się Stron odnośnie stosunków z państwami trzecimi.

Artykuł V

1. Niniejszy Traktat zostanie ratyfikowany i wejdzie w życie z dniem wymiany dokumentów ratyfikacji, do której dojdzie w Tokio. Niniejszy Traktat obowiązywać będzie przez dziesięć lat, i następnie pozostanie w mocy, aż do rozwiązania zgodnie z klauzulą ustępu 2.

2.Każda z Wysokich Umawiających się Stron może, rozwiązać niniejszy Traktat na drodze notyfikacji na jeden rok przed upływem początkowego dziesięcioletniego terminu, lub w jakimkolwiek czasie po jego upływie.

Na dowód czego Pełnomocnicy obu Stron podpisali niniejszy traktat i wycisnęli na nim swe pieczęcie.

Sporządzono w dwóch egzemplarzach, każdy w języku japońskim i chińskim, w Pekinie dwunastego dnia sierpnia 1978, przy czym obydwa teksty są jednakowo autentyczne.

Za Japonię:

Suano Sonoda

Za Chińską Republikę Ludową:

Huang Hua

Informacje o tekście

Tłumaczenie zostało udostępnione na innej licencji niż tekst oryginalny.
Oryginał	Ten tekst nie podlega pod prawa autorskie. Jest zatem własnością publiczną, ponieważ nie nosi znamion utworu. Licencja niniejsza dotyczy również aktów normatywnych oraz tekstów autorów zbiorowych.
Tłumaczenie	Udziela się zgody na kopiowanie, dystrybucję i/lub modyfikację tego tekstu na warunkach licencji GNU Free Documentation License w wersji 1.3 lub nowszej, opublikowanej przez Free Software Foundation oraz licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0. Można zastosować obie licencje lub jedną z nich. Informacje o pochodzeniu tekstu możesz znaleźć w dyskusji tego tekstu.