Chmury

 Do was, chmury,
 Wzrok ponury
 Skrą i łzami!
 Sam na ziemi
 Pod czarnemi
 Chmur wiankami.


 Jak duch trumny,
 Smutkiem dumny,
 Nad szmer domów,
 Trzymam skronie
 Tam — w koronie
 Chmur i gromów.


 Gdzie wam droga,
 Chmury Boga!
 Mnie weźmiecie.
 Bo ja ciemny,
 Mgłą tajemny,
 Sam na świecie.


 Tam! za wami,
 Gdzie wichrami
 Burza kręci,
 Łzą do łzawic,
 Do błyskawic
 Skrą pamięci.


 Lecę! błyskam!
 Skrami ciskam,
 Jutro zmarły.
 Patrzcie na mnie,
 Żyjcie za mnie,
 Ludzie! karły!


 Tu wam, ludzie,
 Na ziem grudzie
 Mogił grzędy:
 Gdzie chmur droga
 Z wichrem Boga,
 Mnie tamtędy!