Beata simplicitas
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
Ilekroć po kazaniu z ambony się bierze,
Kazał ludziom ksiądz pleban mówić trzy pacierze;
Skoro po jego śmierci inszy na to święci,
Nie po trzy, ale mówić każe im po pięci.
Słysząc wójt (a było to we wsi królewszczyźnie):
„Raześmy pozwolili czwarty dzień w pańszczyźnie,
Zawsze musimy robić; raz tylko najciężej
Przewieść co na gromadzie panom abo księży,
W prawo obrócą, przeto księdza nie słuchajcie,
Po trzy paciorki, jako było, odmawiajcie.
Przestrzegam was, dla Boga, wziąwszy miarę z piąci,
Pewnie nam wkrótce każe mówić po dziesiąci”.