Sztuka obłapiania/Poemat

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Aleksander Fredro
Tytuł	Sztuka obłapiania
Podtytuł	Swawolny poemat miłości z r. 1817
Wydawca	Koło Bibliofilów
Data wyd.	1926
Druk	Tłocznia w Suwałkach
Miejsce wyd.	Suwałki
Ilustrator	Edward Guérard
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały tekst; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
Uwagi	Tekst zawiera treści erotyczne Tekst zawiera zwroty uważane za wulgarne
	Indeks stron

›››

[1]

Sztuka obłapiania

Swawolny poemat młodości z r. 1817.

[23]

Kpię ja z fortuny ołtarzy,
Niech mię los w dupę całuje,
Kiedy mam czerstwość na twarzy,
A kuś gracko popryskuje.

(Tłum. Ody Pirona.)

1817.

[24] Aleksy Piron (1689—1773), poeta francuski, rywal Voltaire’a, był autorem licznych dzieł scenicznych (opery komiczne, komedje, tragedje), z których najsłynniejsze było: La métromanie (1738) — Manja do wierszów. Prócz tego pisał złośliwe epigramaty. Z powodu „niemoralnej“ Ody do Priapa — częstej po rękopisach naszych XVIII w., a tłumaczonej między innymi również przez Stanisława Trembeckiego — pochodzącej z lat młodzieńczych poety, mimo wyboru, nie został na rozkaz Ludwika XV dopuszczony do Akademji francuskiej.

[25]

Damon, duszy dusz naszych, jako hołd prawy,
Który złączenie wdzięków i cnót zasługuje,
Dla nauki młodzieży razem i zabawy,
Pod piękne ścieląc stopki dzieło ofiaruje....

Gaudenty.

Pieśń pierwsza • Pieśń druga

Pieśń trzecia • Pieśń czwarta

↑ Według informacji w katalogu Biblioteki Narodowej, drukowane nie w Suwałkach, ale we Lwowie.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Aleksander Fredro.

[1] Według informacji w katalogu Biblioteki Narodowej, drukowane nie w Suwałkach, ale we Lwowie.

[1]