Strona:Współczesni poeci polscy.djvu/070

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


uczucia swoje w sztuczne i wytworne zakląć kształty, ażeby obmyśleć jakąś oryginalną słów melodyę.
To też najbardziej znamiennemi, najlepiej fizyognomię duchową Felicyana odtwarzającemi poezyami są te, które on ogłosił pod oryginalnie przez siebie w tem znaczeniu dobranymi napisami: Świstki Sylena (1876) i Meandry (1892).
Świstki Sylena to ironiczne, satyryczne lub humorystyczne przetworzenia (trawestacye) mitów, podań, pomysłów, tematów zbieranych z całego obszaru twórczości ludzkiej, a przedewszystkiem literackiej. Widzieliśmy już próby takich przetworzeń w Kwiatach i kolcach; ale na większą skalę znajdujemy je dopiero w późniejszej dobie działalności Felicyana. Wszystkich Świstków Sylena mamy dotychczas 36, a wśród nich znajdujemy najwięcej parodyj ze świata klasycznego (Danae, Hero i Leander, Afrodyte Anadyomene, Lidya Hetajra, Lutnia Orfeusza, Aryadna, Zakładanie Rzymu, Terminus itd.), kilka ze świata wschodniego (Królowa Nofreari, Kochanka króla Cefrena, Pogrzeb Ibisa, Złoty cielec, Medznun i Leila i in.), kilka ze stron najrozmaitszych (Obol Belizarowy, Grób Alaryka, Romeo i Julia, E pur si muove, Antypody, U wejścia do raju, La ci darem la mano itp.).
Nie wszystkie te trawestacye są jednakowo zręczne, nie wszystkie jednakowo dowcipne; są