Strona:Władysław Tarnowski - Krople czary - cz. I i II.djvu/182

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


dzielniejsi z tamtejszych obywateli bezowocnie polegli lub jęczą w kajdanach moskiewskich.
Komitet, który wyprawiał oddziały w okazujący najwidoczniej, nie o zwycięztwie myślał, ale o przedłużeniu „zbrojnéj demonstracyi” za jaką uważa powstanie, które według niego nie ma innego celu jak sprowadzenie obcéj interwencyi.
Komitet, który wysyłał w bój waszych braci nie na to aby zwyciężyli, ale aby za ginącymi marnie, godni jego przyjaciele lamentowali po europejskich dziennikach.
Komitet buntowniczy, rozwiązany przez Rząd Narodowy.
Komitet, który donosząc bezecne fałsze członkom organizacyi na prowincyi o powodach owych sporów z Rządem Narodowym i owego dekretu R. N., równoczśnie dopuścił się najhaniebniejszego czynu, denuncyując w swéj kurrendzie nazwiska osób powołanych przez Rząd Narodowy do mającéj się utworzyć Rady Prowincyonalnéj, a haniebną tę denuncyacyę uwieńczył jeszcze kłamstwem zamieszczając na téj liście nazwiska ludzi, których skrajne opinie moglvby w chłodniejszych wzniecić nieufność.
Komitet ów, który na całym szerokim obszarze ziem polskich pierwszy dał przyklad buntu przeciw Rządowi Narodowemu.
Komitet ów buntowniczy twierdzi, że za Waszą działa wolą, wypowiadając posłuszeństwo Rządowi Narodowemu.
Waszą rzeczą – obowiązkiem prawych synów Ojczyzny, zadać mu klam.
Waszą rzeczą odepchnąć z pogardą niecne podbechtywania małej fakcyi zbrodniczej, która żąda od Was posłuszeństwa dla siebie a bunt podnosi przeciw narodowej władzy.
Waszą rzeczą z godnością obywatelską ubezwładnić podle fakcyi téj intrygi i oszczędzić Rządowi Naroowemu bolesnego obowiązku utrzymania karności