Strona:Stefan Witwicki - Piosnki sielskie.djvu/84

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


MOGIŁY.


„Czego się, dąbrowo, smucisz,
Powiédz czemuś tak żałosna?.
Choć pogodna w koło wiosna,
Ty z wichrami wciąż się kłócisz?
Usłysz słowo wędrownika,
Odpowiédz, dąbrowo dzika!”

— „Jakże nie mam być żałosna,
Jak z wichrami się nie kłócić?