Strona:Stefan Witwicki - Piosnki sielskie.djvu/61

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.

Rzuć już, porzuć koniu siano!
Świta, dnieje, już nie rano...
Rzuć już, porzuć koniu studnię,
Musim stanąć na południe.

Na południe tam staniemy,
W wieczór walkę odbędziemy;
Że nie minie jeszcze doba,
Wrócisz sam, lub wrócim oba.