Strona:Stefan Witwicki - Piosnki sielskie.djvu/120

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


— „Poszedł na wojnę brat miły,
Od roku już nas porzucił;
Patrzę, łzy świat mi zakryły,
Bo dotąd jeszcze nie wrócił.

„Litując mojéj tęsknoty,
Gdy wróci brat mój kochany:
Tem płótnem własnéj roboty
Obwijać będę mu rany.”

— „Lecz jeźli brat twój nie żyje?.
Odpowiedz, i spojrzyj ku mnie.”
— „To matka moja nakryje
Tem płótnem córkę swą w trumnie!”